Ve kadın siyaha boyar saçlarını,gecesi başka bir şehre taşınır.sevdiği adamı bırakmak kendi kalbine bir bıçak saplamak kadardır..Soluksuz,mor ve acı..Amazon kadınıdır o..kimseler bilmez gözyaşları ne renk .Ortak dostluklar biter,resimler kalkar,cümleler susar..Olağandır ayrılık,ne yapılması gerekiyorsa yapar..Susturur tüm cümleleri..gözlerine guç doşer.Başlasada tek kişilik oyununa,saklansada bugüne sevdiği adamdan,unuttum sandığı yanı hep sobeler onu..Bazen bir düşüncede,bazen bir fincan kahvede,bazense beklenmedik bir anda çalmaya başlayan şarkıda..Eksik, hep eksik başlar günler..Gülümser içindeki acıya rağmen,geçip gider yüzünü göremediği insanların arasından,ardında sevdiğinin gölgesi..Gün biter yine eksik..Belli etmez,onada belli etmedi hiç..Cesurdu belki ama aşıktı,kimsesizliğine kafa tutarcasına güçlü atar hep yumruğunu hayata..Yalnız bu kez,bu kez zayıf kaldı sevdiği adamın gözlerinde,on yaş küçülmüştüde kalbi çocuk olmuştu yitik sevgilinin sımsıcak ellerinde..Ayrılırken hiç ses çıkmadı yüreğinden,ne bir not,nede elvedayla biten bir cümle..yaşadığı şehre koca bir ask taşıdı,tüm ışıkları sönmüş..Karanlık ,soğuk..içi özlem dolu,gözleri yaşlı, ama güzel.. Güzeldi eksik bıraktığı yeri..Güzeldi,aşktı,gerçekti yarım kalmış tüm cümleleri..Anladı zamanla,bu kadın alışabilirdi..madalyonun karanlık yüzünü karşılamaya hazır uyandı bir sabah..sevdiği adamın tüm gülümseyişlerini attı kalbine,eksik yanına iyice yerleştirdi masal sevdasını..En güzel elbisesini giydi ve ince topuklu narin adımlarıyla daldı onlu onsuz hayata ..Amazondu o,tonlarca aşkı yüreğine sırtlayan cesur kadın….
Reklamlar