Günlerdir aynı şarkıyı dinlediğimi farkettim birden.Aynı ceketi giyiyorum,aynı insanları görüyorum,aynı koltukta oturuyorum,hep aynı saatlerde içiyorum kahvemi..Hastalıklı bir alışkanlığın içinde aynı saatte yatar aynı saatte kalkar oldum…Ne sıkıcıyım bu günlerde böyle..Yoo,yooo..ruhsal yönüm bomba gibidir..müjdelemek gerekirse bir şizofrenin hayatını okumuyorsunuz..Sadece yaratıcılığım kaçtı,tutkum uykuya daldı..enerjiminde rengi yok….Ruhum tam bir tatil modunda sanki..Öle,galesiz,rahat..umursamaz…Hiçbir çarkın dişlisinin takılmasına sebebiyet vermeden otomatik beyinsel işlevlerini yerine getiren kukla insan..Üstelik birde aynı ceket üstünde..Panik oldum birden…Şimdi gözlerimi kapıcam ve içimdeki yaratıcılığı çocuğu okula geç kalan bir anne gibi uyandırıcam..şevkatli ,sabırlı ve istediğini yaptıran bir sesle,ardından tutkuma kaburgaları ağrıyana kadar sımsıkı sarılıcam..seni seviyorum dicem,geri dön dicem..Son olarakta miskin bendenimi ödüllü bir teklifle uyandırıcam..Bakkk,elimde tam ağzına layık bir bitter var diye…Bak nasıl fullenirmiş enerji deposu o an….. Gözlerimi açıyorum ve tataamm..işte yine o mutlu,tutkulu, pembe renkli kahkaham..Şimdi bir delinin yazısını okuma şansızlığına nerden eriştim ben diye düşünerek sakın bana haksızlık etmeyin..Çünkü sizde aynı kuyuya taş atıyorsunuz çoğu zaman..Haksızmıyım??..Hayat kaygısı içinde aynı saatler,aynı insanlar,aynı eylemler..Robot günler diyorum böyle anlara ben,arada gözlerimizi kapatıp,ruhlarımızın bize yetişmesini beklemek lazım..Arada kendi içimize dönmek lazımki siyah beyaz olmasın gülümseyişlerimiz..Yalnızca her sabah değil aynı zamanda her an kendimize uyanmalıyız..Öyle değilmi??bu uyanışın ardından ruhumun üzerine turuncu bir ceket almaya gidiyorum ben..Hadi ama,ne bekliyorsunuzki…Hayatın tenefüsünü verin kendinize..Dışarı çıkınca aldığınız çıtır çıtır simitide atın yan cebinize içeri giderken..robot günlerde ruhunuzu beslersiziniz herşeyden gizli..Ne heycanlı dimi??İyi şanslar bana ve iyi şanslar tüm uyananlara….

Reklamlar