Uzun bir atlayış için ne kadar geri gitmem gerekir??Yanlış gelişen ve hatta gelişemeyen kariyeri değiştirmek,hiç gelmicek sevgiliyi beklemek,iki valizin içine tüm hayatını sığdırabilmek zorunluluğunu üzerimden atabilmek için kaç adım geriye gitmeliyim sizce?? Temize çekiceğim günlerle,komposizyonunu düzeltebilirmiyim dersiniz hayatımın?Karmakarışık olmak diye buna derler..”Dökülmüş süt için ağlamak anlamsız” demişlerde…Bazen dökülmüş sütün hayatım üzerine yapışmış lekesi benim sinirlerimi bozuyor..Yanlış kurulmuş bir yapbozum ben,tamamlanamayan….İşin kötü yanı bu çocuk o kadar büyüdüki,herşeyi düzeltmek oldukça güç olucak….Dağınıklıktan ve süt lekelerinden hoşlanmayan,yorgun bir büyümüşlüğe yakalanmış bu çocuk. Bide bilsem kaç insanı bırakmak gerekicek toprak zemin üzerine kurulmuş hayatların içinde..Offf..Bu atlayış,kelime boşluklu soru cümleleri gibi ingilizce sınavlarında karşıma çıkan..Bil bakalım benim hangi halim koyulucak o hayat boşluğuna…Şimdiki halimde kalmak kendime iyilik yapmak olmucak belli,ben en iyisi yaşamaktan esnemiş sırığımı elime alıp en iyi atlayışımı yapayım yine paşa paşa…belki hayallerimin tam ortasına düşerim,ne dersinsıniz?

Reklamlar