Anlamazdım erkekleri,çünkü hiç daha önceleri birini sevgim konusunda ikna etmek zorunda kalmamıştım….Kadınızya,hep erkek ten gelmeli adımlar,seni seviyorumlar…. Sevgide cimri olmak öğretildi bize hep,cebimizdekileri gizli gizli sayıp,saydıklarımız yokmuş gibi davranmak ,yüreği sıkı olmak adına naz yapmak…Kedinin fareyle oynadığı oyunlar gibi erkeler üzerinde henüz onların bile tahmin edemedikleri stratejiler gelistirdik ve hatta geliştirmekteyiz….Hoş,yine tahmin etmekteyimki erkeklerde strateji konusunda aynı bilimsel çalışmalar içinde yaşamakta kaçınılmaz olarak… ben otuziki yaşında bir kadınım,bu güne kadar hiç bir erkeğe karşı duygularım olsada ilk adım atan olmadım..Birilerine sevgim konusunda hiç ikna çabası içerisinde bulunmadım.Düşünüyorumda şimdi ,belkide aslında hiç gerçekten sevmedim ..Öğrenilmiş bir çaresizlik içinde beni sevmelerine izin verdim sadece …Beni sevmelerini sevdim belkide..Ve hayat işte,senin tüm ezberlerini bir anda yok edebilen tek dişli canavar…Öğrenme zamanı dedi,elimde koca bir aşk ödevi şimdi.. Sonuç;ikna edilmesi gereken bir adam ve daha adı bile beni korkutmaya yeten bir tez; SENİ SEVİYORUM …Empati kurmaya zorlanmış yüreğim oldukça karmaşık bu günlerde,yabancıyım kalbimin bu hiç alışık olmadığım edasına..Şu an bana sevgisini kanıtlamak adına binbir eziyet çektirdiğim erkeklerin ayakkabası var ayağımda..Ve şimdiden çok sıkıyor itiraf etmek gerekirse ..Tüm tavsiyelere açık su baloncuklarını patlatarak canımı yaktığım bu kalbim..