Tanrı bizi yaratırken acaba bizim beyaz zemine yazdıklarımız gibimi yarattı bizleri ne dersiziniz?Eğer öyleyse biz tanrıyız …
Keyifle takip ettiğim blogcu arkadaşlarımın yazılarını okurken kendilerini sayfalara nasıl teslim ettiklerini farkettim..bedenin aynaya yansıması gibi yansıyor ruhun cümlelere yansıyışı..Herbirimiz yaptıklarımız,gördüklerimiz ve hissettiklerimizle ayırıyoruz cümlelerin noktlarını ve virgüllerini.Biz neysek o oluyor beyaza dökülen kelimeler…Bazısı çirkin,bazısı isyankar,bazısı şevkatli,bazısı iyi yada doyumsuz güzel cümlelerin…Çeşit çeşit; kimisi mavi çiziyor,kimisi düşüncelere dalıyor, kimiyse zamanı durduruyor en ilginç anlarda..hepimiz bir duygunun ruh halinde dokunuyoruz klavyenin tuşlarına..Bu ruh hallerinde geliyor cümlelerin birbirine tutulması..bu tutulmalar içinde kalıyor ruhlarımızın parçaları..Ruhlar cümlelere,cümleler ruhlara..Kendime bu anda sormadan geçemiyeceğim şey acaba tanrı beni hangi ruh halindeyken yarattı?Ben hangi anıydım onun yada hangi parçası,bunun bana yüklediği misyon ne acaba??Henüz bilmiyorum ama bildiğim tek şey kalbimdeki yaratanı cok seviyor olduğum ve onun bana kurdurduğu hayat cümlelerini…