Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki
dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi
hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür,
bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar.
Ama tam sen bu köprüye adım atacakken
sana şu soruyu sorsam :
“bu köprüyü geçip bana gelir misin?”
İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin,
sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın.
O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer,
bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde
ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız.
Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde
sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde;
yutkunur ve şaşar kalırsın..

Reklamlar