Hepimiz gün geçtikçe kendi içimize hapsoluyoruz..Kendimize kocaman yalnızlıklar yaratıp ,adına güvenli liman diyoruz..Kalp ağrısı,sızısı yok.Aklımızca tedavi yoluna gitmeden önlem almak bizimki de,aşka,başka insana enfekte olmadanda duramıyoruz yinede..Kalp sesleri bundan var sanırım.Aynı ritimler, aynı titreşimler birbirini tüm sayısal bilimlere isyan edercesine aykırı bi şekilde çekiyo nedense ,biz ne kadar kalbimizi karantinaya almaya çalışsakta..Haa,arada farklı ritimler yok değil..Kimi kuralları bozuyo,kendi şarkısını yazıyo,kimi başka bi ritimin alt odacıklarına hapsoluyo,kiminin kalbi yorgun,ritmi düşük..Var işte aykırılıklar..bazen bir kalp sesini bir kalp sesine ekliyor,bazen bir kalp sesini bir kalp sesinden ayırıyor..Bazense iki kalp sesinden bir yada daha çok kalp sesi doğuyor.Ama yinede  en acısı ;başka hiç bir kalbe değmeden ayrılması bedeninden kendi kalp sesinin…Zor,Gerçekliği kanıtlanmamış bir bilim yaşamak bence..deneyler bitmez,risk hep var..sonuca ulaşma tutkusu hep var…